Kategoria: Opieka

Jak odczytać mowę ciała psa?

WARTO WIEDZIEĆ, ŻE...

  • Do zbudowania silnej, pozytywnej relacji między psem a opiekunem niezbędne jest zrozumienie psich potrzeb i emocji.
  • Psy komunikują się ze światem głównie poprzez głos i mowę ciała.
  • W sytuacjach stresowych, w zależności od temperamentu zwierzęcia, psy mogą wysyłać sygnały uspokajające lub dystansujące.
  • Do sygnałów uspokajających należą między innymi: odwracanie głowy, mrużenie oczu, oblizywanie się, mlaskanie, ziewanie, podnoszenie łapy, kładzenie się z łapami do góry, spowolniony ruch, zastyganie bez ruchu, machanie ogonem.
  • Do sygnałów dystansujących należą między innymi: warczenie, szczekanie, pokazywanie zębów, stroszenie sierści.

Pozytywna, silna relacja pomiędzy psem a opiekunem jest źródłem wielu korzyści dla obu stron.  Pozwala lepiej radzić sobie ze stresem, zmniejsza prawdopodobieństwo rozwoju otyłości i wystąpienia alergii u dzieci oraz zawału serca u osób dorosłych, wspomaga także rozwój emocjonalny dzieci. „Do zbudowania więzi między pupilem a człowiekiem niezbędne jest zrozumienie wzajemnych oczekiwań i potrzeb psa oraz jego sposobów komunikacji. Psy zdobywają informacje z otoczenia głównie za pośrednictwem zmysłu powonienia, jednak bardzo ważnym elementem w komunikacji z innymi osobnikami jest również głos, mowa ciała i dotyk” – wyjaśnia trener psów Łukasz Wacławski. Intensywność sygnałów, które psy wysyłają ustawieniem swojego ciała, zależy od tego, czy długo wychowywały się przy matce i czy mają na co dzień kontakt z innymi osobnikami swojego gatunku. U czworonogów, które są pozbawione towarzystwa innych psów i od urodzenia były wychowywane przez człowieka, mowa ciała może być słabiej wyrażona.

Sygnały uspokajające

Psy, jeśli ich zachowanie nie jest zaburzone, nie dążą do konfrontacji i z natury nie są agresywne czy dominujące. W większości przypadków psy najpierw sygnalizują poczucie zagrożenia i dopiero, jeśli te sygnały zostaną zignorowane przez drugą stronę (człowieka lub psa) może dojść do ataku. Kiedy Twój pupil czuje się niepewny lub zdenerwowany, może na przykład odwracać głowę czy też ustawiać się bokiem. Dzieje się tak, gdy przytulasz psa, unosisz go, mówisz do niego głośno, patrzysz się wprost w oczy zwierzęcia lub idziesz prosto na nie. Pies, odwracając głowę lub całe ciało, daje do zrozumienia, że sytuacja nie jest dla niego komfortowa. Pupil może również przymykać oczy, przekazując, że pomimo tego, że zachowanie Twoje lub innego zwierzęcia denerwuje go, nie zamierza atakować. Czasem w sytuacji stresowej pies oblizuje się, mlaska lub ziewa. W ten sposób także chce przekazać, że jest zdenerwowany. Kiedy pies spotyka innego osobnika swojego gatunku lub wyczuwa jakieś zagrożenie, może swoim zachowaniem próbować uspokoić się lub unikać konfliktu. W takiej sytuacji porusza się w zwolnionym tempie, zastyga bez ruchu, udaje, że wącha podłoże, a czasem wręcz kładzie się z łapami do góry, odsłaniając brzuch. Te sygnały pokazują, że pies nie dąży do starcia. Zachowaniem uspokajającym lub zapraszającym do zabawy jest także pozycja z uniesionym zadem i wyciągniętymi, położonymi na ziemi przednimi łapami. Często po takim sygnale psy zaczynają się radośnie gonić, skłaniają nas do rzucenia piłki bądź mobilizują do innej wspólnej zabawy. Opisanej pozycji zazwyczaj towarzyszy machanie ogonem. Na ten ostatni psi gest należy jednak zwrócić baczniejszą uwagę, gdyż machanie ogonem może oznaczać zarówno radość, jak i lęk. Warto interpretować ten sygnał łącznie z innymi elementami psiej mowy ciała, takimi jak ustawienie uszu, skierowanie wzroku itp. Kiedy pies chce uspokoić siebie lub innego osobnika (człowieka, psa), może wykorzystać także inne gesty np. podnoszenie łapy czy minę do złudzenia przypominającą uśmiech z uniesionymi ku górze wargami i odsłoniętymi zębami. Warto reagować na psią mowę ciała i widząc uspokajające reakcje czworonoga, zmodyfikować swoje postępowanie, np. nie patrzeć pupilowi prosto w oczy, zmierzać do niego nie na wprost, a po łuku lub przemawiać do niego łagodnym głosem. Kiedy sygnały uspokajające są wysyłane do innego psa, nie próbujmy gwałtownie reagować, np. krzycząc czy siłą odciągając swojego pupila. Takie zachowanie może spowodować zaognienie sytuacji i wyzwolenie agresji jednej ze stron.

Sygnały ostrzegawcze (dystansujące)

W zależności od temperamentu naszego pupila i siły odczuwania zagrożenia w momencie niepewności i stresu pies może próbować uspokajać siebie i otoczenie, stosując sygnały uspokajające lub próbować odstraszyć rywala za pomocą sygnałów dystansujących. Do tych ostatnich należą między innymi warczenie, pokazywanie zębów, nastroszenie sierści i szczekanie. W takiej sytuacji zwierzę ostrzega, że jeśli zagrożenie nie ustąpi, gotowe jest zaatakować. Nigdy nie należy ignorować tego rodzaju sygnałów, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z obcym zwierzęciem. Z kolei jeśli nasz pies zachowuje się w ten sposób wobec członków rodziny, warto głębiej zastanowić się nad przyczyną jego postępowania. Być może brak mu poczucia bezpieczeństwa i nie są spełniane jego naturalne potrzeby. Dobrym rozwiązaniem będzie konsultacja z doświadczonym trenerem psów, który pomoże w odbudowie wzajemnego zaufania.

Zobacz więcej na temat

Sprawdź pozostałe kategorie