Kategoria: Żywienie

Pies- względny mięsożerca

WARTO WIEDZIEĆ, ŻE...

  • Pies należy do zwierząt względnie mięsożernych, co oznacza, że może efektywnie korzystać z produktów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego.
  • Pies i wilk mają prawdopodobnie wspólnego przodka, od którego wywodzą się oba gatunki.
  • Proces udomowienia psa rozpoczął się około 14-16 tysięcy lat temu.
  • Ewolucja spowodowała pojawienie się u psa nowych cech i możliwości będących przystosowaniem do nowych warunków życia i dostępnych źródeł pokarmu.
  • Prawidłowe żywienie psów polega na podawaniu im kompletnych i zbilansowanych pokarmów.
  • Dieta wyłącznie mięsna, oparta na mięśniach szkieletowych, jest dla psa niedoborowa.

Dobierając odpowiedni pokarm dla czworonogów należy pamiętać, że psy należą do zwierząt względnie mięsożernych. Aktualna wiedza o pochodzeniu naszych pupili jest coraz bogatsza. Wiele badań wskazuje, że pies domowy nie jest bezpośrednim potomkiem wilka, a oba gatunki mają wspólnego przodka, od którego się wywodzą. Proces udomowienia, który rozpoczął się około 14-16 tysięcy lat temu, w istotny sposób wpłynął na wiele aspektów życia dzisiejszych psów, w tym również na ich żywienie. Przez tysiące lat w genach tych zwierząt zaszło wiele zmian, które oddaliły je od dzikiego krewnego psów – wilka, dlatego pomimo istniejących podobieństw występuje między nimi też sporo różnic. Trzeba pamiętać, że nasilenie zmian genetycznych jest odmienne w zależności od rasy. U psów występuje niespotykana wśród innych gatunków zwierząt różnorodność budowy i wielkości. Niektóre rasy psów są genetycznie bliższe wilkowi, np. husky syberyjski czy wilczak czechosłowacki, inni z kolei znacząco różnią się od niego, np. boksery, buldogi, mopsy.

Dieta dzikich psów

Dzikie psy żywiły się głównie upolowanymi przez siebie zwierzętami, znalezioną padliną oraz odpadkami pozostawionymi przez ludzi. Ich dietę uzupełniały różnego rodzaju owoce (np. jagody). Mięso, czyli mięśnie szkieletowe upolowanych zwierząt, to tylko część diety dzikich psowatych, której resztę stanowiły takie elementy, jak: skóra, wątroba, jelita z częściową ich zawartością, płuca, serce, nerki oraz mniejsze kości.

Wpływ procesu udomowienia i ewolucji

W dzisiejszych czasach nawet zdziczałe czy bezpańskie psy zwykle nie zdobywają pokarmu poprzez polowanie. Zazwyczaj wyszukują resztki ludzkich pokarmów oraz różnego rodzaju śmieci. Jak tłumaczy lekarz weterynarii Małgorzata Głowacka: „na drodze ewolucji pies wykształcił sporą elastyczność pokarmową, co oznacza, że jest w stanie efektywnie korzystać zarówno z pokarmów pochodzenia zwierzęcego, jak i roślinnego. Co więcej, dieta mięsna oparta wyłącznie na mięśniach szkieletowych jest dla psa niedoborowa pod względem wielu składników odżywczych i może prowadzić do braków pokarmowych, w tym np. wapnia, miedzi, cynku, witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E) oraz niektórych niezbędnych kwasów tłuszczowych”. Odpowiednio dobrane produkty pochodzenia zwierzęcego, np. wątroba, nerki, żołądek czy serce, są bardzo dobrym źródłem białka i innych składników odżywczych, co pozwala zaspokoić potrzeby żywieniowe psów. Pamiętajmy o tym, że pokarmy pochodzenia roślinnego również odgrywają ważną rolę w diecie psa, dostarczając łatwo przyswajalną energię i błonnik pokarmowy, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania jelit. Mięsożerność psa nie jest zatem równoznaczna z koniecznością zjadania jedynie mięsa. Normy żywieniowe wyraźnie pokazują, jak złożone potrzeby pokarmowe mają nasi pupile i jak bardzo różnią się one od potrzeb bezwzględnych mięsożerców (np. kotów).

Prawidłowe żywienie względnie mięsożernych psów

Podstawowym warunkiem prawidłowego żywienia psów jest podawanie kompletnego i zbilansowanego pokarmu dostarczającego wszystkich niezbędnych składników odżywczych i energii w odpowiednich ilościach i proporcjach. Odpowiednia dieta wpływa w znacznym stopniu na utrzymanie zdrowia, dobrego samopoczucia i pięknego wyglądu czworonogów. Biorąc pod uwagę pochodzenie współczesnych psów, a także sposób odżywiania się ich przodków, nie można pominąć faktu istnienia ewolucji, która odegrała i wciąż odgrywa ogromną rolę. Na skutek udomowienia w organizmach psów zaszło wiele istotnych zmian, które wpłynęły na potrzeby żywieniowe tych zwierząt. Pamiętajmy, że nasz czworonożny przyjaciel nie jest „domowym wilkiem”, a oba te gatunki przez tysiące lat pokonały odrębne drogi ewolucyjne.

Zobacz więcej na temat

Sprawdź pozostałe kategorie